Wednesday, June 9, 2021

''മ്യാവൂ '' കൂട്ടഭ്രാന്തു


കൗൺസിലിംഗ് അനുഭവങ്ങൾ

മാനസികമായ ആരോഗ്യം എന്നത് ഏതൊരു സമൂഹത്തിന്റെയും അഭിവാജ്യഘടകമാണ്. ചരിത്രത്തിലൂടെ ഒന്ന് പുറകോട്ടു നോക്കിയാൽ നമുക്ക് കാണാനാകുന്ന ചിന്തനീയമായ ഒരു വിഷയവും, നിരാകരിക്കുവാനാകാത്ത ഒരു സത്യവുമാണ് ''മാനസിക ആരോഗ്യം '' ഇല്ലാത്ത ഒരു ജനതയെ സൃഷ്ടിക്കുക, എന്നിട്ടു ആ അടിമത്വത്തിൽ അവരെ തളച്ചിട്ടുകൊണ്ടു രാഷ്ട്രീയം, ഭരണം, മതം എന്നീ വിഷയം കയ്യാളുന്നവർ ഒരു ജനതയെ എങ്ങനെ അവരുടെ താല്പര്യങ്ങൾക്കുവേണ്ടി വിനിയോഗിക്കുന്നു എന്നുള്ളത്. ഇവിടെ അവർ അതിനായി പ്രയോജനപ്പെടുത്തുന്ന ഒരു തന്ത്രമാണ് ''MASS HYSTERIA '' അഥവാ ''ജനക്കൂട്ടങ്ങളുടെ കൂട്ട അപസ്മാരബാധ '' .ഇതിന്റെ ഇരകളാണ് ഒട്ടു മിക്ക രാഷ്ട്രങ്ങളിലെയും ജനവിഭാഗങ്ങൾ. ജനത്തെ ഭിന്നിപ്പിച്ചു നിറുത്തിയാൽ മാത്രമേ തങ്ങളുടെ പദ്ധതികൾ നടപ്പിൽ വരൂ എന്നറിയാവുന്ന ഭരണവർഗ്ഗം ഈ പദത്തെ പരമാവധി പ്രയോജനപ്പെടുത്തുന്നു. സമൂഹത്തിനും, വ്യക്തിക്കും ഏറ്റവും അപകടം ക്ഷണിച്ചു വരുത്തുന്ന ഒരു പ്രക്രിയയാണ് ''MASS HYSTERIA ''

മദ്ധ്യ കാലഘട്ടങ്ങളിൽ ഇതിനെ പരമാവധി പ്രയോജനപ്പെടുത്തിയതും, പരീക്ഷിച്ചു വിജയിച്ചതും മതങ്ങളാണ്.1844 ,1784 എന്നീ കാലഘട്ടങ്ങളിൽ ജർമ്മനിയിലെയും , ഫ്രാൻസിലേയും കന്യാസ്ത്രീ മഠങ്ങളിൽ ഇത്തരത്തിലുള്ള പല സംഭവങ്ങളും അവലോകനം ചെയ്തിട്ടുണ്ട്. അതിലൊന്ന് ഫ്രാൻസിലെ ഒരു മഠത്തിലെ ഒരു കന്യാസ്ത്രീ ഒരു സുപ്രഭാതത്തിൽ കർത്താവിന്റെ അരുളിപ്പാടാൽ പൂച്ച കരയുമ്പോലെ ''മ്യാവൂ '' എന്ന് പറയുവാനും , ഇത് കണ്ടു മറ്റു അന്തേവാസികൾ എല്ലാവരും ''മ്യാവൂ '' എന്ന് പറഞ്ഞു പറയുവാനും തുടങ്ങി. ഈ കൂട്ടഭ്രാന്തു 2019 ആഗസ്റ്റ് മാസം മലേഷ്യയിലെ ഒരു സ്കൂളിൽവരെ എത്തിനിൽക്കുന്നു. അവിടെ പഠിക്കുന്ന ഒരു പെൺകുട്ടി ഒരുദിവസം ഭീകരരൂപിയായ ഒരു സത്വത്തെ കാണുകയും, നിലവിളിക്കുകയും ചെയ്തു. അതോടെ ആ സ്കൂളിലെ മറ്റു പെണ്കുട്ടികളെയെല്ലാം ആ ബാധ ബാധിക്കുകയും ആ സ്കൂൾ അടച്ചിടേണ്ട സാഹചര്യം ഉണ്ടാകുകയും ചെയ്തു. ഇതുമാത്രമല്ല അവിടെ സംഭവിച്ചത്. സ്കൂൾ അധികൃതർ സ്കൂളിനു ചുറ്റും തണലേകി നിന്നിരുന്ന വൻവൃക്ഷങ്ങളെല്ലാം വെട്ടിമുറിച്ചു കളഞ്ഞു, എന്തെന്നാൽ ആ വൃക്ഷങ്ങളിലാണ് ഭീകര സ്വത്വങ്ങൾ കുടികൊള്ളുന്നത് എന്നുള്ള ധാരണയാൽ .

മുകളിൽ സൂചിപ്പിച്ചവയെല്ലാം മതത്തിന്റെ മനഃശാത്രപരമായ കച്ചവടത്തിന്റെ ഏടുകൾ മാത്രമാണ്. എന്നാൽ മതവും, രാഷ്ട്രീയവും കൂടി കൈകോർക്കുമ്പോൾ ഈ ഭീകരതയുടെ ശക്തി പതിന്മടങ്ങായി മാറും. അതിന്റെ ഏറ്റവും ഉത്തമോദാഹരണമാണ് കേരളത്തിലെ ''ശബരിമല '' എന്ന വിഷയം. അതിനെ എത്ര മനോഹരമായിട്ടാണ് മത-രാഷ്ട്രീയ ശക്തികൾ ദുരുപയോഗം ചെയ്തത്. ആ വിഷയത്തിലെ കൂട്ട ഭ്രാന്തിന്റെ ഒരു ഇരയായ ചെറുപ്പക്കാരന്റെ അനുഭവത്തിൽകൂടി നമുക്കൊന്ന് കടന്നുപോകാം .


''ശശി '' എന്ന് നമുക്കയാളെ വിളിക്കാം. ഒരു ചെറിയ കുടുംബത്തിന്റെ താങ്ങും തണലും ആയിരുന്നു കൂലിപ്പണിക്കാരനായ ശശി.. ദിവസ വേതനക്കാരൻ. അന്നന്ന് കിട്ടുന്ന തുകകൊണ്ട് ജീവിതം സുന്ദരമായി മുന്നോട്ടു കൊണ്ട് പോകുന്നവൻ. ശരിയായ ഒരു ഈശ്വരഭക്തൻ കൂടിയായിരുന്നു ശശി. എന്നാൽ വ്യക്തമായ ഒരു രാഷ്ട്രീയ കാഴ്ചപ്പാടുകൾ അയാൾക്കില്ലായിരുന്നു. ജോലിസ്ഥലങ്ങളിൽ മറ്റു കൂട്ടുകാരുടെ മാർഗ്ഗദർശി കൂടിയായിരുന്നു ശശി. അങ്ങനെയിരിക്കെയാണ് ശബരിമല വിഷയത്തിൽ സുപ്രീം കോടതി വിധി വരികയും. വിധി തിടുക്കപ്പെട്ടു നടപ്പിലാക്കുവാൻ സർക്കാർ തീരുമാനിക്കുകയും ചെയ്‌തത്‌. ഇതോടെ നാട്ടിൽ അരക്ഷിതാവസ്ഥ ഉണ്ടാക്കുവാൻ വേണ്ടി കാത്തിരുന്ന ചെന്നായ്ക്കൾ ജനങ്ങളെ തമ്മിലടിപ്പിച്ചു ചോര കുടിക്കുവാനുള്ള ശ്രമം തുടങ്ങി. വ്യക്തമായ രാഷ്ട്രീയ ബോധം ഇല്ലാതിരുന്ന സ്ത്രീകളെയും, യുവാക്കളെയും ലക്ഷ്യമിട്ടുകൊണ്ട് അവർ പദ്ധതികൾ ആസൂത്രണം ചെയ്തു തുടങ്ങി. അതിനായി ''വിശ്വാസത്തെ '' രാഷ്ട്രീയ മേലങ്കി ചാർത്തി ജനത്തിന്റെ മുന്നിൽ അവതരിപ്പിച്ചു. അങ്ങനെ ''വിശ്വാസ രാഷ്ട്രീയം '' എന്ന MASS HYSTERIA എന്ന വിഷം വളരെ വേഗം ഒരു ജനസമൂഹത്തിനിടയിലേക്കു ഒഴുകിയിറങ്ങി.

നമ്മുടെ ശശി തന്റെ ജോലിസ്ഥലത്തുനിന്നും ഉരുത്തിരിഞ്ഞുവരുന്ന ചർച്ചയിൽ കേട്ടതെല്ലാം രാത്രികാലങ്ങളിൽ തന്റെ മനസ്സിന്റെ ഉള്ളറകളിൽ നിന്നും പുറത്തെടുത്തു വിശകലനം ചെയ്തു നോക്കി. അതെ താനും സമരമുഖത്തേക്കു പോയേ തീരൂ. തന്റെ ഭഗവാന്റെ ചാരിത്ര്യം നഷ്ടപ്പെടുത്തുവാൻ ഒരു ശക്തിയെയും അനുവദിച്ചുകൂടാ. രാഷ്ട്രീയം ഇല്ലാതിരുന്ന അവന്റെ മനസ്സിൽ മതവും, വിശ്വാസവും കുത്തിവച്ച രാഷ്ട്രീയം പടർന്നുകയറി. അവന്റെ ചിന്തകളും, രക്തധമനികളും ചൂടുപിടിച്ചു. പൊതുവെ ശാന്തനായ ശശി മറ്റൊരാളായി മാറുകയായിരുന്നു. അയാൾ വീടുവിട്ടിറങ്ങിയിട്ടു ദിവസങ്ങൾ കഴിഞ്ഞു. വിശ്വാസവും, കൂട്ട അപസ്മാരവും ശശിയുടെ വീടിനെ പട്ടിണിയിലാക്കി. അയാളുടെ പേരിൽ പോലീസ് കേസുകൾ രജിസ്റ്റർ ചെയ്തു. ശശി ജയിലിലായി. അപ്പോഴൊക്കെയും അയാൾ ചിന്തിച്ചത് എല്ലാം ഭഗവാന്റെ ചാരിത്ര്യം സംരക്ഷിക്കുക എന്നുള്ള മഹനീയമായ ഒരു പ്രവൃത്തിക്ക് വേണ്ടി മാത്രമാണാല്ലോ എന്നുള്ളതാണ്. ജയിൽ മോചിതനായി വീട്ടിൽ തിരികെ എത്തിയ ശശിയെ കാത്തിരുന്നത് കോടതി വരാന്തകൾ ആയിരുന്നു. മിക്കവാറും ദിവസങ്ങളിൽ ശശിക്ക് ജോലിക്കു പോകുവാൻ കഴിയാതെയായി. വീട്ടുകാർ അയാളെ ശപിച്ചു തുടങ്ങി. ജോലിസ്ഥലത്തെ കോൺട്രാക്ടർ അയാളെ പറഞ്ഞുവിടുന്ന ഒരവസ്ഥയുംകൂടി സംജാതമായതോടെ എല്ലാം ഒരു പൂർണ്ണതയിൽ എത്തിച്ചേർന്നു. വിശ്വാസം സംരക്ഷിക്കുവാൻ ഇറങ്ങിത്തിരിച്ച ശശിയേയും കുടുംബത്തെയും സംരക്ഷിക്കുവാൻ ഒരു വിശ്വാസത്തിനും,പ്രസ്ഥാനത്തിനും കഴിഞ്ഞില്ല. അതോടെ അയാൾ മാനസിക പിരിമുറുക്കത്തിന് അടിമയായി. എല്ലാത്തിൽനിന്നും ഉൾവലിഞ്ഞു മുറിക്കുള്ളിൽ ഏകാന്തതയെ ശരണം പ്രാപിച്ചു. ഉറക്കം നഷ്ടപ്പെട്ടുതുടങ്ങി. രാത്രികാലങ്ങളിൽ പരസ്പര വിരുദ്ധമായി എന്തൊക്കെയോ പുലമ്പുവാൻ തുടങ്ങി. അത്രമേൽ ആഘാതമായിരുന്നു വിശ്വാസം എന്ന MASS HYSTERIA അയാളിൽ പതിപ്പിച്ചത്. അങ്ങനെയാണ് ശശി എന്റെ മുന്നിൽ എത്തപ്പെട്ടത്.


ഞാൻ ശശിയെ അയാളുടെ ജീവിതയാത്രയിൽ പഴയ ഏടുകൾ മറിച്ചു നോക്കുവാൻ ആവശ്യപ്പെടുകയും, ആ നല്ല കാലത്തിലേക്ക് കൊണ്ടുപോകുകയും ചെയ്തു. നല്ലൊരു ആത്മാർത്ഥതയും, കഴിവും ഉള്ള ഒരു പണിക്കാരനെയും, അയാളുടെ സ്നേഹമുള്ള കൊച്ചു കുടുംബത്തെയും ഞാൻ അവിടെ അയാൾക്ക്‌ കാട്ടിക്കൊടുത്തു. ദിവസങ്ങൾ നീണ്ട പരീക്ഷണങ്ങൾക്കു ഒടുവിൽ അത് താനാണ് എന്ന് ശശി തിരിച്ചറിയുകയും അയാൾ അയാളിലേക്ക് മടങ്ങിയെത്തുകയും ചെയ്തു.. രാഷ്ട്രീയവും, മതവും അയാളിൽ ഏൽപ്പിച്ച ബിംബങ്ങളായ കവിചാരടുകൾ അയാൾ സ്വയം വലിച്ചെറിഞ്ഞു അയാൾ തന്നിലേക്ക് തന്റെ കുടുംബത്തോടൊപ്പം മടങ്ങുകയും ചെയ്തു.


നമ്മൾ ഇങ്ങനെയാണ് ഇല്ലാത്ത ഒന്നിനെ അല്ലെങ്കിൽ ഒരു സങ്കൽപ്പത്തെ ചൊല്ലി വേവലാതിപ്പെടുകയും, സങ്കൽപ്പങ്ങളുടെ ചാരിത്ര്യത്തെയും , വിശ്വാസത്തെയും സംരക്ഷിക്കുവാൻ  തുനിഞ്ഞിറങ്ങുകയും ചെയ്യുന്നു . അവിടെ നമ്മൾ സ്വയം നശിച്ചു വെണ്ണീറാകുകയാണ് ചെയ്യുന്നത് എന്ന് തിരിച്ചറിയുന്നില്ല.  അങ്ങനെ നമ്മുടെ ഇടയിൽ ''ശശിമാർ '' ജന്മംകൊള്ളുന്നു. ഇനിയും അങ്ങനെയുള്ളവർ സമൂഹത്തിൽ ജനിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കും. അല്ലെങ്കിൽ സൃഷ്ടിക്കപ്പെടും, എന്തെന്നാൽ അവരെ മത-രാഷ്ട്രീയ കക്ഷികൾക്ക് ചാവേറായി വേണം.  ആ ഭീകരർ ഉള്ള കാലത്തോളം ശശിമാർക്ക് പഞ്ഞമുണ്ടാകില്ല.


ത്രേസ്യ എൻ ജോൺ

കൗൺസലിങ് സൈകോളജിസ്ട്

tessionline@yahoo.com

8547243223

'Sahaya's Therapeutic Counselling Centre

Kollam/ Kayamkulam

Wednesday, May 12, 2021

നെറ്റില്‍ കുരുങ്ങിയ ഇര

നമ്മുടെ സമൂഹത്തില്‍ നടമാടുന്ന മൂല്യച്ച്യൂതികള്‍ക്ക്


ചുക്കാന്‍പിടിക്കുകയോ, അവയെ പരിപോക്ഷിപ്പിക്കുകയോ ചെയ്യുന്നതില്‍ സുപ്രധാനപങ്കു വഹിക്കുന്നതില്‍ മാദ്ധ്യമങ്ങള്‍, സിനിമ, സീരിയല്‍ തുടങ്ങി സോഷ്യല്‍ മീഡിയകള്‍വരെയുള്ള നവവികസനത്തിന്റെതെന്നു നാം കരുതുന്ന ഉപകരണങ്ങള്‍ വിജയിക്കുന്നത് നോക്കിക്കാണേണ്ടുന്ന ഒന്നാണ്.  ഇങ്ങനെ അവര്‍ അവരുടെ പ്രശസ്തിക്കും, സര്‍ക്കുലേഷനും, പണസമ്പാദനത്തിനും വേണ്ടി ഒരുക്കുന്ന ഹോമകുന്ഡത്തില്‍ വീണു വെന്തെരിഞ്ഞു വെണ്ണീറാകുന്നത് നാം കണ്ണിലെണ്ണയൊഴിച്ച് കാത്തുസൂക്ഷിക്കുന്ന നമ്മുടെ കുഞ്ഞുമക്കളാണ്.  അങ്ങനെയുള്ള നിരവധിസംഭവങ്ങള്‍ എന്റെ മുന്നില്‍ മിക്കവാറും എത്താറുമുണ്ട്.  അത്തരം ഒരനുഭവം ഞാനിവിടെ കുറിക്കാം.

 

ഉയര്‍ന്ന സര്‍ക്കാര്‍ ഉദ്യോഗസ്ഥരായ മാതാപിതാക്കളുടെ രണ്ടു മക്കളില്‍ ഇളയവളാണ് അശ്വതി.  നഗരത്തിലെ സമ്പന്നരുടെ കുട്ടികള്‍ പഠിക്കുന്ന സ്‌കൂളില്‍ പ്ലസ് വണ്ണിലാണ് അവള്‍ പഠിക്കുന്നത്. സോഷ്യല്‍ മീഡിയായില്‍ കൂടുതല്‍ സമയം ചിലവഴിക്കുന്നതില്‍ ആയിരുന്നു അവള്‍ ആഹ്‌ളാദം കണ്ടെത്തിയിരുന്നത്. തന്റെ മറ്റു സഹപാഠികളുമായി നിരന്തരം വാട്സ്സപ്പ്ഫെയിസ്ബുക്ക് തുടങ്ങിയവവഴി തനിക്കു കിട്ടുന്ന ഒഴിവുസമയങ്ങളിലെല്ലാം അവള്‍ സംമ്പര്‍ക്കം വെച്ചുപുലര്‍ത്തിയിരുന്നു.  സോഷ്യല്‍ മീഡിയായെ ദുരുപയോഗം ചെയ്യുന്നതില്‍ മാത്രം മിടുക്ക് കണ്ടെത്തിയിരുന്ന ഒരു കൂട്ടം സാമുഹികദ്രോഹികള്‍ നിര്‍മ്മിച്ച ചതിക്കുഴികള്‍ നിറഞ്ഞ എട്ടുകാലിവലയില്‍ ഇന്നത്തെ തലമുറയിലെ കുട്ടികളും യുവതികളും വീണുപോകുന്നത് ഒരു പുതിയ വാര്‍ത്തയല്ല. അതുപോലെ ഏതോ കിരാതന്‍ നെയ്‌തെടുത്ത വലയില്‍ നമ്മുടെ അശ്വതിയും കുരുക്കപ്പെട്ടു.  അങ്ങനെയുള്ള ഒരു അവസ്ഥയിലാണ് അവളുടെ മാതാപിതാക്കള്‍ അവളുമായി എന്നെ കാണുവാന്‍ വേണ്ടി വന്നെത്തിയത്.

 

താന്‍ ലോകം വെട്ടിപ്പിടിച്ച ഒരു മുഖഭാവത്തോടെയായിരുന്നു അവള്‍ എന്നെ സമീപിച്ചത്.  ആര്‍ക്കും പ്രാപ്യമാക്കുവാന്‍ പറ്റാത്ത ഏതോ ഒരു വലിയ വിഷയം സ്വന്തം കഴിവും മിടുക്കും കൊണ്ട് കരഗതമാക്കിയ ഒരു യോദ്ധാവിന്റെ മുഖഭാവവുമായി എനിക്കെതിരെ അവള്‍ വന്നിരുന്നു.  പരമപുച്ഛത്തോടുകൂടി എന്റെ ചോദ്യങ്ങള്‍ക്ക് അവള്‍ അലസതയില്‍ മുക്കിയെടുത്ത മറുപടികളാണ് തന്നുകൊണ്ടിരുന്നത്.  അവളുടെ മുഖത്തു വിരിഞ്ഞ ഭാവത്തില്‍നിന്ന് അവള്‍ ഇങ്ങനെ പറയുന്നതായി എനിക്കു തോന്നി.  ''നിനക്കെന്നല്ല ലോകത്തെ ഏറ്റവും മുന്തിയ മനഃശ്ശാസ്ത്രജ്ഞനുപോലും എന്റെ മനസ്സിനെ മാറ്റുവാനുള്ള കഴിവില്ല''.  അപ്പോള്‍ എന്റെ മനസ്സിലോടിയെത്തിയ ചിത്രം അവള്‍ ജനിച്ചുവീണ അന്നുമുതല്‍ അവളെ കൈകളില്‍ കോരിയെടുത്ത് മാറോടമര്‍ത്തിപ്പിടിച്ച് സ്‌നേഹവാത്സല്യങ്ങള്‍ ചൊരിഞ്ഞ് 'കാക്കയ്ക്കും പൂച്ചയ്ക്കുംപോലും തൊടാന്‍ അവസരം നല്കാതെ വളര്‍ത്തിയെടുത്ത ആ മാതാവിന്റെ കണ്ണുനീര്‍ കണങ്ങളായിരുന്നു.   തന്റെ നെഞ്ചില്‍ സൂക്ഷിച്ചിരുന്ന അമൃത് അത്രയും ആ കുഞ്ഞു ചുണ്ടുകളില്‍ ചൊരിഞ്ഞ് അവളുടെ ജീവന്‍ നിലനിര്‍ത്തുമ്പോള്‍ ഒരു പക്ഷെ തന്റെ കുഞ്ഞ് ജീവിതത്തില്‍ ഇങ്ങനെയൊരു അവസ്ഥയിലൂടെ കടന്നുപോകുമെന്ന് അവര്‍ സ്വപ്നത്തില്‍ പോലും കണ്ടിരുന്നില്ലായിരിക്കാം. 

 എന്തായിരുന്നു അവളുടെ കാതലായ പ്രശ്‌നം?   ഇന്നത്തെ സമൂഹവും, മാദ്ധ്യമങ്ങളും ദൃശ്യകലാസംവിധാനങ്ങളും പ്രത്യക്ഷമായുംപരോക്ഷമായും ആസ്വദിക്കുന്ന കച്ചവടപ്രാധാന്യമുള്ള പ്രതിനായക വേഷങ്ങളെ നെഞ്ചിലേറ്റുന്ന ഒരു യുവജനതയുടെ ഭാഗമായി അവളും മാറിയിരിക്കുന്നു.  അതിന്റെ ഫലമായി നാട്ടിലെ ഒരു ക്വട്ടേഷന്‍ സംഘത്തിന്റെ നേതാവായ ഒരു കിരാതന്റെ കൈപ്പിടിയില്‍ അവള്‍ അമര്‍ന്നു കഴിഞ്ഞിരിക്കുന്നു.  വേഷഭൂഷാതികളിലും രൂപഭാവങ്ങളിലും അവരുടേതായിട്ടുള്ള ആ ചണ്ഡാളശൈലിയെ അവള്‍ മനസ്സുകൊണ്ട് വരിച്ചുകഴിഞ്ഞിരുന്നു. അവനോടുള്ള അവളുടെ വീരാരാധന ജാതിമതരാഷ്ട്രീയദേശ ഭേദമന്യേ വലുതായിരുന്നു.  പലപ്പോഴും പരിഷ്‌ക്കാര സമൂഹം ഇതിനെ സ്വാതന്ത്ര്യത്തിന്റെയും സോഷ്യലിസത്തിന്റെയും ഉന്നതീഭാവങ്ങളാണെന്നും  ജാതിമതചിന്തകളുടെ അതിര്‍വരമ്പുകളെ പിഴുതെറിഞ്ഞ് പ്രണയത്തിന്റെ അതിമനോഹരമായ ലോകത്തേക്ക് പറന്നുയരുന്ന ഇണപ്രാവുകളാണ് അവരെന്നും ഒക്കെ പറയുമ്പോഴും  തന്റെ ഇണയോടൊപ്പം പറന്നുയരുന്ന ആ പെണ്‍പക്ഷിയ്ക്ക് പിന്നീട് എന്താണ് സംഭവിച്ചത് എന്ന് അവരെ വാനോളം പുകഴ്ത്തിയ മാധ്യമങ്ങളോ സമൂഹമോ മനഃപ്പൂര്‍വ്വമോ അല്ലാതെയോ അന്വേഷിക്കാറുമില്ല.  ഇവിടെ നാം കാണേണ്ടുന്ന പരമമായ സത്യം കാണാതെപോകുന്നു എന്നുള്ളതാണ്.  ഇവിടെ രണ്ടുമതങ്ങള്‍ തമ്മിലുള്ളഅല്ലെങ്കില്‍ ഉന്നത ജാതിയും കീഴാളനും തമ്മിലുള്ള അന്തരത്തിനെക്കാള്‍ ഉപരിയായി ഈ അനുഭവങ്ങളില്‍കൂടി കടന്നുപോകുന്ന ഓരോ മാതാപിതാക്കളും വേദനിക്കുന്നത് പരസ്പരം ഒത്തൊരുമിച്ചു പോകുവാന്‍ പറ്റാത്ത രണ്ടു സംസ്‌കാരങ്ങള്‍ തമ്മിലുള്ളവയെ കൂട്ടിയോജിപ്പിച്ചാല്‍ ഉണ്ടാകാവുന്ന ഭാവിഭവിഷ്യത്തുകളെക്കുറിച്ചാണ്.   പലപ്പോഴും ഇങ്ങനെയുള്ളവരുമായി എനിക്കു സംസാരിക്കേണ്ടിവന്നപ്പോള്‍ അവര്‍ ജാതിയുടെ അന്തരങ്ങളെക്കുറിച്ച് പലപ്പോഴും കടുംപിടുത്തം പിടിക്കാറില്ലായിരുന്നു.  പക്ഷെ തങ്ങളുടെ മക്കളുടെ ജീവിതപങ്കാളികളായി കടന്നുവരുന്ന വ്യക്തികളുടെ  വൈശിഷ്ട്യങ്ങളും വിദ്യാഭ്യാസവും ആയിരുന്നു അവരുടെ മുമ്പിലുള്ള ഏക വിഷയം.  ഇവിടെ നമ്മുടെ അശ്വതിക്ക് സംഭവിച്ചത് സമൂഹത്തിന് ഒരിക്കലും ഉള്‍ക്കൊള്ളുവാന്‍ കഴിയാത്തത് ഒരു കൊടും ക്രിമിനല്‍ സംഘത്തിന്റെ തലവനെ ആരാധിച്ചു എന്നുള്ളതാണ്.  അവളുമായി സ്വകാര്യനിമിഷങ്ങള്‍ പങ്കിട്ട നിമിഷങ്ങളില്‍ അവന്‍ ബോധപൂര്‍വ്വം പകര്‍ത്തിയ ചിത്രങ്ങള്‍ അവളെ ഒരിക്കലും നല്ല വഴിയെ തിരിഞ്ഞു നടക്കുവാന്‍ പ്രേരിപ്പിക്കുന്നതായിരുന്നില്ല. 

 അവളുമായി ദീര്‍ഘനേരം സംസാരിച്ചു അവളുടെ വ്യക്തിത്വവും അവന്റെ വ്യക്തിത്വവും തമ്മിലുള്ള അന്തരത്തെ അവളുടെ ചിന്തകളില്‍ കൂടിതന്നെ അവളുടെ മുന്നിലേക്ക്  ഞാന്‍ തുറന്നിട്ടുകൊടുത്തു.  അത് ഏതാണ്ട് അവള്‍ ഉള്‍ക്കൊണ്ടതിനുശേഷമാണ് അവളുടെ പോയകാലങ്ങളിലെ സംസ്‌കാരസമ്പമായ ഏടുകളിലേയ്ക്കും വ്യക്തികളിലേയ്ക്കും ഞാന്‍ അവളെ കൊണ്ടുപോയത്.  ഒരു ചലചിത്രത്തിലെ ഫ്‌ളാഷ്ബാക്ക് കണക്കെ അവളുടെ സ്മൃതികളില്‍ നിന്ന് അവളെകൊണ്ടുതന്നെ ഞാന്‍ അവയെല്ലാം ചികഞ്ഞെടുപ്പിച്ച് വായിപ്പിച്ചു.  പിന്നീട് ഞാന്‍ കണ്ടത് ഹൃദയഭേദകമായ രീതിയില്‍ എന്റെ മുമ്പില്‍ ഇരുന്ന് വാവിട്ട് നിലവിളിക്കുന്ന അശ്വതിയെയാണ്.  അവള്‍ പശ്ചാത്താപവിവശയായിരുന്നു.  കണ്ണുനീരിനാല്‍ തന്റെ മനസ്സു കഴുകി ഇറക്കിയ അവള്‍ വിതുമ്പിക്കൊണ്ട് എന്റെ മുറിയില്‍ നിന്നും പുറത്തേയ്‌ക്കോടി അവളുടെ മാതാവിന്റെ മുന്നില്‍ മുട്ടുകുത്തിയിരുന്ന് ആ മടിയില്‍ തലവെച്ച് തന്റെ എല്ലാ പാപകറകളും മനസ്സിന്റെ ഭാരവും ഇറക്കിവെച്ചു.  തന്റെ മകളെ വാരിയെടുത്ത് നെഞ്ചോടമര്‍ത്തിപ്പിടിച്ച് ആ അമ്മ കരയുമ്പോള്‍ എനിക്ക് ഓര്‍മ്മ വന്നത് കൈക്കുഞ്ഞായിരുന്ന കാലത്ത് അവളെ മുലയൂട്ടിയിരുന്ന ആ അമ്മയെയാണ്. 

 അടുത്ത കുറച്ചു ദിവസങ്ങള്‍ കൂടി വേണ്ടി വന്നു ആ പ്രക്രിയ പൂര്‍ത്തീകരിക്കുവാന്‍.  അവള്‍ വീണ ആ ചതിക്കുഴിയുടെ കാരണം കണ്ടെത്തുവാനും അതിനു ഹേതുവായ സാഹചര്യങ്ങളെ അവള്‍ക്ക് ചൂണ്ടിക്കാണിച്ചുകൊടുക്കുവാനും കഴിഞ്ഞാല്‍ മാത്രമെ എന്റെ ജോലി പൂര്‍ത്തിയാകുകയുള്ളായിരുന്നു.  അവിടെയാണ് നാം നേരത്തെ സൂചിപ്പിച്ച മാധ്യമങ്ങളുടേയും മറ്റും പങ്ക് വ്യക്തമാകുന്നത്.  പണ്ട് കാലത്ത് മാധ്യമസംസ്‌കാരം എന്നൊന്നുണ്ടായിരുന്നു.  ഇന്നത് അധമസംസ്‌കാരമായിമാറിയിരിക്കുന്നു.  പൊതുധാരാമാധ്യമങ്ങള്‍ ഹര്‍ഷത് മേത്തയേയുംശോഭരാജിനേയുംഎസ്സ്‌കോബാറിനേയും തുടങ്ങി മദനിസരിത മുതലായുള്ളവരെയെല്ലാം വീരാരാധനാപരിവേഷം നല്കി ചിത്രീകരിക്കുമ്പോള്‍, ചലചിത്രമേഖല ദാവൂദ് ഇബ്രാഹിം മുതല്‍ ബണ്ടിച്ചോര്‍ വരെയുള്ളവരെ വീരപുരുഷന്മാരായി ചിത്രീകരിക്കുകയും അവരുടെ പ്രതിനായക വേഷത്തെ നായകപദവിയിലേയ്ക്ക് ഉയര്‍ത്തുമ്പോഴും നമ്മുടെ യുവമനഃസ്സുകളില്‍ സംഭവിക്കുന്ന അനാരോഗ്യകരമായ മാറ്റങ്ങള്‍ എത്ര വലീയ കുറ്റവാളികളെയാണ് സൃഷ്ടിക്കുന്നത് എന്ന് നാം തിരിച്ചറിഞ്ഞെ തീരൂ. നമ്മുടെ അഭിരുചികളെ മാറ്റിമറിച്ച് അവര്‍ സൃഷ്ടിക്കുന്ന അധമമായ രുചിഭേദങ്ങള്‍ നമ്മളില്‍ അടിച്ചേല്പിക്കുമ്പോള്‍ ഇവിടെ നശിക്കുന്നത് ഓരോ യുവജനങ്ങളിലുമുള്ള സമ്പന്നമായ കോശങ്ങളാണ്.  ആ കോശസമ്പന്നതെ നശിപ്പിച്ച് പുത്തന്‍ നശീകരണകോശങ്ങള്‍ ഉടലെടുക്കുമ്പോള്‍ അവരുടെ മനസ്സുകള്‍ അര്‍ബുദത്തിന് തുല്യമായ മാഹാമാരിയായി നശിക്കപ്പെടുന്നു. ഇതിനെതിരെ നാം എന്നും ജാഗരൂഗരായിരിക്കണം.

 നമ്മുടെ പ്രിയങ്കരിയായ അശ്വതിക്കുട്ടി എന്നോട്  യാത്രപറഞ്ഞ് അമ്മയുടെ ചിറകിനടിയില്‍ ഒരു കുഞ്ഞാറ്റകിളിയെപ്പോലെ പോകുന്നത് കണ്ട് അറിയാതെ എന്റെ കണ്ണുകള്‍ നിറഞ്ഞുപോയി.  നമ്മള്‍ അറിയാത്ത എത്രയോ അശ്വതിമാര്‍ ഈ ജഡിലമായ സമൂഹം ഒരുക്കിവെച്ചിരിക്കുന്ന ഹോമാഗ്നിയില്‍ ദൈനംദിനം ഇയ്യാംപാറ്റകളെപോലെ കരിഞ്ഞുവീഴുന്നു.  നമ്മുടെ കുഞ്ഞുങ്ങളുമായി അവരുടെ പ്രശ്‌നങ്ങളുമായി നാം നിരന്തരം സംവദിച്ചാല്‍, അവര്‍ക്ക് വേണ്ടി ഒരല്പം സമയം നാം കണ്ടെത്തിയാല്‍ അവരില്‍ വരുന്ന മാറ്റങ്ങള്‍ നമുക്ക് ദര്‍ശിക്കാനാകും. നമ്മുടെ കുഞ്ഞുങ്ങളുടെ ഉയര്‍ച്ചയില്‍ നാം ഊറ്റം കൊള്ളുമ്പോള്‍ ഒരു കാര്യം ഓര്‍ക്കുന്നത് നന്ന്. അവര്‍ക്ക് വരുന്ന മൂല്യശോഷണത്തിലും നമുക്ക് നമ്മുടേതായിട്ടുള്ള പങ്ക് ഉണ്ടെന്നുള്ളത്.  ഇനിയും അശ്വതിമാര്‍ സമൂഹത്തില്‍ ഉണ്ടാകാതെയിരിക്കുവാന്‍ നമുക്ക് ഒന്നായി പരിശ്രമിക്കാം. 

ത്രേസ്യ എൻ ജോൺ

കൗൺസലിങ് സൈകോളജിസ്ട്

tessionline@yahoo.com

8547243223

'Sahaya's Therapeutic Counselling Centre

Kollam/ Kayamkulam

Thursday, April 22, 2021

അല്ലിയുടെ ശരീരത്തിലെ താക്കോല്‍ക്കൂട്ടം

 രു മദ്ധ്യവേനലവധിക്കാലം. തട്ടമിട്ട ഒരു മൊഞ്ചത്തിക്കുട്ടി അവളുടെ മാതാപിതാക്കളുമായി എന്നെ കാണുവാന്‍ എത്തി. ആ പന്ത്രണ്ടുകാരിയുടെ സുന്ദരമായ മുഖത്തുനിന്നും ഞാന്‍ ആഗ്രഹിച്ചപോലെയുള്ള കുട്ടിത്തവും, നിറഞ്ഞ പുഞ്ചിരിയും എനിക്ക് കാണുവാന്‍ ആയില്ല. ആ സുന്ദര മുഖം വളരെ ഗൌരവതരം ആയിരുന്നു. ചോദിച്ചാല്‍ മാത്രം എന്തെങ്കിലും മൊഴിയുന്ന ചുണ്ടുകള്‍. ചുറ്റിലും ആകാംഷ കലര്‍ന്ന ഭയത്തോടെ എന്തിനെയോ തിരയുന്ന കണ്ണുകള്‍. എന്തായാലും എനിക്ക് എന്തോ പന്തികേട്‌ തോന്നിയിരുന്നു അവളെ കണ്ട മാത്രയില്‍. അവളെ നമുക്ക് ''അല്ലി'' എന്ന് വിളിക്കാം.[ശരിയായ പേര്‍ അതല്ല]




അല്ലിയുടെ മാതാപിതാക്കളുമായി ആയിരുന്നു ആദ്യ സെഷന്‍ തുടങ്ങിയത്. വളരെ പ്രസരിപ്പും, പഠനത്തില്‍ നല്ല താല്‍പര്യവും ഉള്ള കുട്ടിയായിരുന്നു അവളെന്ന് അവളുടെ മാതാപിതാക്കള്‍ പറഞ്ഞു. പക്ഷെ വളരെ തീവ്രമായ ഈശ്വരവിശ്വാസവും, ആചാരവും, മതചിന്തകളാലും മനസ്സ് ബന്ധിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന ഒരു കുടുംബമായിരുന്നു അവരുടേത്. മറ്റു മതത്തിലുള്ള കുട്ടികളുമായി കൂട്ടുകൂടാനോ, അന്യമതങ്ങളെയോ അവരുടെ ആചാരങ്ങളേയോ ബഹുമാനിക്കുവാന്‍ കഴിയാത്തവണ്ണം അവളുടെ മാതാപിതാക്കളും, പൗരോഹിത്യസമൂഹവും അവളിലെ ബാല്യത്തെ കെട്ടിവരിഞ്ഞുകഴിഞ്ഞിരുന്നു. വളരെ സാവധാനം അവള്‍ ഭയമെന്ന വികാരത്തിന് അടിമയായി തീര്‍ന്നു. അവളുടെ സുഹൃത്തുക്കളെ അവള്‍ മതത്തിന്‍റെ പേരില്‍ അകറ്റിനിറുത്തി. സ്വസമൂഹത്തില്‍ നിന്നും മാത്രം സുഹൃത്തുക്കളെ കണ്ടെത്തുവാന്‍ അവളുടെ മതം അവളെ പഠിപ്പിച്ചു. പിന്നീടുള്ള ദിവസങ്ങള്‍ അല്ലിക്ക് സംഘര്‍ഷത്തിന്റെതായിരുന്നു.

പഠനത്തിലുള്ള അല്ലിയുടെ ശ്രദ്ധ കുറഞ്ഞുവന്നു. ആ ദിവസങ്ങളില്‍ ഒരു ദിവസം ഹൈന്ദവ വിശ്വാസിയായ അവളുടെ ഒരു സുഹൃത്ത്‌ മൂകംബികയിലോ മറ്റോ പോയിവന്നിട്ടു അവിടുത്തെ പ്രസാദം അല്ലിക്കും മറ്റുകൂട്ടുകാര്‍ക്കും കഴിക്കുവാന്‍ കൊടുത്തു. ആദ്യം അല്ലി അത് നിരസിച്ചെങ്കിലും അതിന്റെ സ്വാദിനേയും, അത് ഭക്ഷിച്ചാല്‍ ബുദ്ധി വളരും എന്നുള്ള മറ്റു കൂട്ടുകാരുടെയും വര്‍ണ്ണനകള്‍ കേട്ടപ്പോള്‍ അല്ലി അതില്‍ ഒരല്‍പം ഭക്ഷിക്കുകയും ചെയ്തു. അത് ഭക്ഷിച്ചതില്‍ അവള്‍ക്കു വലിയ അപാകത ഒന്നും തോന്നിയും ഇല്ലായിരുന്നു. അതിനാല്‍ തന്നെ അവള്‍ ഇക്കാര്യം അവളുടെ ഉമ്മയോട് പറയുകയും ചെയ്തു. ഇത് അവളുടെ വീട്ടില്‍ അതിഭയങ്കരമായ പ്രശ്നങ്ങള്‍ സൃഷ്ട്ടിച്ചു. അവര്‍ നേരെ അവളേയുംകൊണ്ട് ഒരു ഉസ്താദിന്റെ അടുക്കല്‍ എത്തുകയും അയാള്‍ എന്തൊക്കെയോ മന്ത്രങ്ങള്‍ ഒതിക്കൊണ്ട് ഒരു പൊതി അവരെ ഏല്‍പ്പിച്ചു. അത് ഒരുതരം ഭസ്മം ആയിരുന്നു. വീട്ടില്‍ എത്തിയപാടെ അവളുടെ മാതാപിതാക്കള്‍ അവളില്‍ ബാധിച്ചിരിക്കുന്ന ജിന്നിനെ പുറത്തുകളയുവാന്‍ വേണ്ടി അവള്‍ക്കു അത് പാലില്‍ കലക്കി കൊടുക്കുകയും, അല്ലി അത് കഴിച്ചു ചര്‍ദ്ദിച്ചു അവശയാകുകയും ചെയ്തു.


ഈ സംഭവത്തിന്‌ ശേഷം അവള്‍ അശേഷം അന്യമതസ്ഥരുമായി വ്യക്തമായ ഒരു അകലം പാലിച്ചു. അതുമാത്രമല്ല അന്നുമുതല്‍ അവളുടെ ഉള്ളില്‍ കയറിക്കൂടിയ ജിന്നെന്ന സമുദായ പ്രേതം നാള്‍ക്കുനാള്‍ അവളുടെ തലച്ചോറിനെ കാര്‍ന്നുതിന്നുതുടങ്ങി. അതോടെ ഭയം, പഠിത്തത്തില്‍ ഉള്ള താല്പര്യമില്ലായ്മ, ഉറക്കമില്ലായ്മ എന്നിവ അവളുടെ സുഹൃത്തുക്കളായി മാറിക്കഴിഞ്ഞു. പിന്നീടങ്ങോട്ട്‌ നേര്‍ച്ചയും, വഴിപാടുകളുമായി അവര്‍ മുട്ടാത്ത പള്ളിവാതിലുകളില്ല, ദക്ഷിണവച്ചു നമസ്കരിക്കാത്ത ഉസ്താദുമാരും, ആഭിചാരകര്‍മ്മം ചെയ്യുന്ന മന്ത്രവാദികളും ഇല്ല. അവസാനം ജാതിയും, മതവും നോക്കാതെ എന്നെ തേടിവരുമ്പോള്‍ അവള്‍ ഏതാണ്ടു സൈക്കിക്ക് ആയിമാറുവാനുള്ള എല്ലാം തികഞ്ഞിരുന്നു.


ഏതാണ്ട് നല്ല ശ്രമകരമായിരുന്നു അവളുടെ ശ്രദ്ധയെ പിടിച്ചു പറ്റുവാനും, അവളുടെ മനസ്സിനെ ഏകാഗ്രമാക്കുവാനും. അവസാനം മണിക്കൂറുകള്‍ തന്നെ വേണ്ടിവന്നു അവളിലെ ഏകാഗ്രതയെ പുറത്തുകൊണ്ടുവരുവാന്‍. ഇനി കാര്യങ്ങള്‍ അത്ര ശ്രമകരം ആകില്ല എന്ന് മനസ്സിലായി. ഇനി അവളെ അവളുടെ നല്ല നാളുകളിലേക്ക് തിരികെ കൊണ്ടുപോകണം. സംഘര്‍ഷമില്ലാത്ത, പ്രകൃതിയെ, ജീവജാലങ്ങളെ സ്നേഹത്തോടെ കണ്ടിരുന്ന ആ കുഞ്ഞുന്നാളിലേക്കു, മതത്തിന്‍റെ വിഷം നിറയാത്ത ശുദ്ധവായൂ ശ്വസിച്ചിരുന്ന ആ സുന്ദരമായ കാലത്തെക്കുറിച്ച് അവളെ ഓര്‍മ്മിപ്പിക്കുകയും, അവളെകൊണ്ട്‌തന്നെ അതെല്ലാം പറയിപ്പിക്കുകയും ചെയ്യുക എന്ന കര്‍മ്മം എനിക്ക് നിറവേറ്റെണ്ടിവന്നു. അതില്‍ ഞാന്‍ വിജയിച്ചു. ഏകദേശം മൂന്നാഴ്ചയോളമുള്ള നിരന്തരമായ ശ്രമം ഒടുവില്‍ വിജയം കണ്ടെത്തി.


തന്നെ നിരന്തരം അലോസരപ്പെടുത്തുന്ന ഉസ്ദാദിന്റെ ചരടുകളെക്കുറിച്ചും ഏലസുകളെക്കുറിച്ചുമെല്ലാം അല്ലി തുറന്നു സംസാരിച്ചു. ഒരു കത്രിക എടുത്തുകൊടുത്തിട്ട് ഞാന്‍ മുറിയ്ക്ക് പുറത്തുപോയി. തിരികെ വന്നപ്പോഴേയ്ക്കും തന്റെ ശരീരത്തില്‍ പലഭാഗത്തായുണ്ടായിരുന്ന താക്കോലുകളും, ചരടും, ഏലസ്സുമെല്ലാം അല്ലി മുറിച്ചെടുത്ത് മേശപ്പുറത്ത് വച്ചിരുന്നു.  അങ്ങനെ അവളുടെ ഉള്ളില്‍ വസിച്ചിരുന്ന ജിന്നിനെ അവളെക്കൊണ്ടുതന്നെ ആട്ടിയോടിച്ചു. അവസാനം അല്ലിയുടെ മാതാപിതാക്കളുടെ സാന്നിദ്ധ്യത്തില്‍തന്നെ അവള്‍ കൊഴിഞ്ഞുപോയ നല്ല നാളുകളെകുറിച്ചു വാചാലയായി. അവളിലെ പഴയ പ്രസരിപ്പും, ഊര്‍ജ്ജവും, ഭീതിയേതുമില്ലാതെ പ്രസരിച്ചുതുടങ്ങി. തങ്ങളുടെയും,സമുദായത്തിന്റെയും ചിന്തകളും ചെയ്തികളും കൊണ്ട് നഷ്ട്ടപ്പെട്ടു എന്ന് കരുതിയ തങ്ങളുടെ പൊന്നോമനയെ തിരികെ കിട്ടിയ സന്തോഷത്താല്‍ അവര്‍ പടിയിറങ്ങിയപ്പോളും എന്റെ മനസ്സില്‍ ഭീതി നിറഞ്ഞുനിന്നിരുന്നു. മതത്തിന്‍റെ, അതിന്റെ വിഷലിപ്തമായ വിശ്വാസം വരുത്തിവയ്ക്കുന്ന അപകടങ്ങളാല്‍ എത്രയോ കുഞ്ഞുങ്ങള്‍ നമ്മുടെ സമൂഹത്തില്‍ അറിയപ്പെടാതെ പിടഞ്ഞുമരിക്കുന്നു. മതങ്ങളും അവയെ ഉപജീവനത്തിനുവേണ്ടി കൊണ്ടുനടക്കുന്ന പുരോഹിതവര്‍ഗ്ഗവും നില്നില്‍ക്കുന്നിടത്തോളം ഇത് തുടരുകതന്നെ ചെയ്യും എന്ന സത്യം വല്ലാതെ ഭയപ്പെടുത്തുന്നു. ഇനിയെങ്കിലും കുഞ്ഞുഅല്ലിമാര്‍ നമ്മുടെയിടയില്‍ ഉണ്ടാകാതിരിക്കുവാന്‍ നമുക്ക് പരിശ്രമിക്കാം.


ത്രേസ്യ എൻ ജോൺ

കൗൺസലിങ് സൈകോളജിസ്ട്

tessionline@yahoo.com

8547243223

'Sahaya's Therapeutic Counselling Centre

Kollam/ Kayamkulam


Monday, April 19, 2021

സ്‌നേഹം

സ്നേഹം എന്നത് ഇന്ന് കമ്പോളത്തില്‍ വിലയ്ക്കു വാങ്ങുവാന്‍ പറ്റുന്ന ഒരു ഉല്‍പ്പന്നമായി മാറിക്കഴിഞ്ഞിരിക്കുന്നു. ആത്മീയ കോര്‍പ്പറേറ്റുകളുടെ മൂല്യാധിഷിടിത ഉല്‍പ്പന്നമാണ്‌ 'സ്നേഹംഅനുഭവിച്ചറിയേണ്ടുന്ന വികാരം എന്ന നിലയില്‍നിന്ന് ബാഹ്യ പ്രകടനത്തിലൂടെയുംപറഞ്ഞറിയിക്കപ്പെടലിലൂടെയുംകച്ചവട സാധ്യത ഉള്ള ഉല്‍പ്പന്നമാക്കി കഴിഞ്ഞു ഇക്കൂട്ടര്‍.






നമ്മുടെ ഉള്ളില്‍ നിറഞ്ഞുനില്‍ക്കുന്ന ആ പ്രകാശത്തെ പുറത്തേക്കു കൊണ്ടുവരുവാനും ലോകമെങ്ങും നന്മയുടെ പ്രകാശം പരത്തുവാനും ശ്രമിക്കേണ്ടതിനുപകരം ആ പ്രകാശത്തെ നമ്മള്‍ പുറത്തു തിരയുകയാണ്.  അങ്ങനെ സ്നേഹത്തെ കണ്ടെത്തുവാന്‍ നമ്മള്‍ ഒരു മതത്തെയോ,  ഒരു ഗുരുവിനെയോഒരു ആത്മീയാചാര്യനെയോ തേടി അലയുകയാണ് . അവരും ഇന്ന് കമ്പോളത്തില്‍ സുലഭം നമ്മുടെ രുചിക്കുംവാസനക്കും അനുസരിച്ച് അവരെ തിരഞ്ഞെടുക്കാം .ഭീതിയുംസംഘര്‍ഷവും നിറഞ്ഞ മനസ്സോടെ ജീവിതംനയിക്കുന്ന നമ്മളുടെ ഈ അവസ്ഥയെ ചൂഷണം ചെയ്യുന്ന ഈ കപട ആത്മീയ വയ്താളികന്മാര്‍ നമ്മളെ കൊണ്ടുചെന്നു വീഴ്ത്തുന്നത് തീരാദുഃഖത്തിലേക്കുംനിലയില്ലാകയത്തിലേക്കും ആയിരിക്കും.   ലാളിത്യം ഇല്ലാത്ത മനസ്സുംകപട സ്നേഹവും നമുക്ക് അവരില്‍ നിന്ന് സ്വാംശീകരിക്കുവാന്‍ കഴിയുമായിരിക്കും.  അകൂട്ടര്‍ 'സേവനംഎന്ന പേരില്‍ നമ്മെകൊണ്ട് ചെയ്യിക്കുന്ന പ്രവര്‍ത്തികള്‍ അവരുടെ നേട്ടത്തിനുതകുന്നവയും ആണ്.   ഇത്തരം സേവനങ്ങള്‍ കഴിഞ്ഞു  പുറത്തിറങ്ങുന്ന നമ്മള്‍ സഹജീവികളെ സഹായിക്കാതെ മുഖം തിരിഞ്ഞു നില്‍ക്കുന്നതും കാണാം. കാരണം അക്കൂട്ടര്‍ നിങ്ങളെ യഥാര്‍ത്ഥ സ്നേഹത്തില്‍ നിന്ന് വളരെ ദൂരേക്ക്‌ കൂട്ടികൊണ്ട്പോയികഴിഞ്ഞിരിക്കുന്നു എന്ന് സാരം. ;സ്നേഹംനമ്മളില്‍ കുടികൊള്ലുകയാണെങ്കില്‍ അവര്‍ക്ക് നിലനില്പ്പില്ലെന്ന അതിശക്തമായ തിരിച്ചറിവ് അവര്‍ക്കുള്ളതുകൊണ്ടാണത്.   അതിനാല്‍ കുടുംബ ബന്ധങ്ങള്‍ എത്രമാത്രം ശിഥിലമാകുകയുംസ്നേഹമെന്ന വികാരം മാനവ സമൂഹത്തില്‍ നിന്നും തുടച്ചു മാറ്റപ്പെടുകയും ചെയ്യപ്പെട്ടാല്‍ മാത്രമേ തങ്ങള്‍ക്കു വളരുവാന്‍ പറ്റിയ വളക്കൂറുള്ള ഒരു നിലം ഒരുങ്ങിക്കിട്ടുകയുളൂ എന്ന് അവര്‍ക്കറിയാം.
നമുക്ക് വേണ്ടത് സഹാനുഭൂതിയുംവാത്സല്യവും കൈമുതലാക്കുക എന്നുള്ളതാണ്. അതിനു തടസ്സമായി നില്‍ക്കുന്നത് ഭയം എന്ന വികാരമാണ്ഇന്ന് എന്തിനെയുംഏതിനെയും വെട്ടിപ്പിടിക്കുവാന്‍ ശ്രമിക്കുന്ന നമ്മള്‍ ഭയാഗ്രസ്തരാണ്.  നമ്മുടെ സ്ഥാനമാനങ്ങള്‍, പണംപ്രശസ്തി,  കുടുംബംബന്ധുജനങ്ങള്‍. സുഹൃത്തുക്കള്‍ എല്ലാം സംരക്ഷിക്കാനുള്ള ഭയം.  ഇതില്‍ നിന്ന് നമുക്ക് ലഭിക്കുന്നത് അനാരോഗ്യവുംഅവിശുധിയുംസ്നേഹമില്ലയ്മയും നിറഞ്ഞ ഒരു ജീവിതമാണ്.    എങ്ങനെ ഇതില്ലാതാക്കാംഅച്ചടക്കംശിക്ഷണം ഇവയില്‍ കൂടി ഇത് സാധ്യമാണോ?
ഇന്ന് നമ്മള്‍ നമ്മുടെ കുഞ്ഞുങ്ങളെ നല്ല ശിക്ഷണം കൊടുത്തു  വളര്‍ത്തുന്നു..എന്നിട്ടും അവരില്‍ സ്നേഹം നിറഞ്ഞ ഒരു മനസ്സ് ദര്‍ശിക്കാന്‍ ആവുന്നില്ല .എന്തെന്നാല്‍ ശിക്ഷണം എന്നത് നമ്മള്‍ക്ക് ഇഷ്ടമില്ലാത്ത കാര്യങ്ങള്‍ നമ്മളില്‍ അടിച്ചെല്‍പ്പിക്കുകയുംചെയ്യാന്‍ പ്രേരിപ്പിക്കയും ആണ് .അതിനാല്‍ അവിടെ ഭയവുംസംഘർഷവും  ഉണ്ടാകുന്നു . അവിടെ ബലപ്രയോഗങ്ങള്‍, അല്ലെങ്കിൽ  പാരിതോഷിതങ്ങള്‍ വാഗ്ദാനം നല്‍കിയുള്ള പ്രേരണകള്‍ ഇവയും കാണാംഅവിടെ സ്നേഹത്തിനു സ്ഥാനം ഇല്ല.  ഇതാണ് ശിക്ഷണം.  ഇതൊക്കെ കുഞ്ഞുന്നാളില്‍ തന്നെ അഭ്യസിക്കുന്ന നമ്മുടെ മക്കള്‍ക്ക്‌ എവിടെ സഹാനുഭൂതിഅനുകമ്പസ്നേഹംആദ്രത വാത്സല്യം എന്നിവ ഉണ്ടാകുക അവരുടെ പുഞ്ചിരിക്കുന്ന മുഖങ്ങളും ,ഓജസ്സുംപ്രസരിപ്പും നമ്മള്‍ തന്നെ അവരില്‍ നിന്ന് കവർന്നെടുത്തില്ലേ.

 ആയതിനാല്‍ നമ്മള്‍ അവര്‍ കാണ്‍കെ ചെയ്യേണ്ടത്,  പ്രകൃതിയെജീവജാലങ്ങളെസഹജീവികളെ എല്ലാം പരിപാലിക്കാനും . സഹാനുഭൂതിയോടെ സ്നേഹത്തോടെ ദര്‍ശിക്കുകയും ഇവയെല്ലാം പ്രവര്‍ത്തിപഥത്തില്‍ കൊണ്ടുവരുവാൻ പരിശീലിപ്പിക്കെണ്ടതുമാണ്.   ഇത് അവര്‍ക്ക് നമ്മളെ അനുകരിച്ചു  നല്ലൊരു ജീവിത ക്രമത്തിനു ഉടമകളാകുകയും ചെയ്യും.  അല്ലെങ്കിൽ  നമ്മള്‍ ഭയപ്പെടുംപോലെ വൃദ്ധസദനങ്ങളിലെ അന്തേവാസികള്‍ ആകാന്‍ വിധിക്കപ്പെട്ട ജന്മങ്ങളായി നമ്മള്‍ മാറുകയും ചെ യ്യുംനന്മയും സ്നേഹവും നിറഞ്ഞ ഒരു ലോകത്തേക്ക് നമ്മുടെ കുഞ്ഞുങ്ങളെ കൈപിടിച്ച് നടത്തുവാന്‍ ഈ ശുഭ ദിനത്തില്‍ തന്നെ തുടക്കം കുറിക്കാം. (Repost)
www.onlinesahaya.org
 

Sunday, April 18, 2021

ലഹരിയും ആസക്തിയും


 ലഹരിയും ആസക്തിയും

ഇന്നത്തെക്കാലത്ത് ഏറ്റവും കൂടുതല് ചര്ച്ചകള്ക്കു വഴിമരുന്നിടുന്ന സമകാലിക വിഷയമായി ലഹരി എന്ന പദം മാറിക്കഴിഞ്ഞിരിക്കുന്നു. ഇതിനെ ഒരു പുരുഷകേന്ദ്രീകൃത വിഷയമായാണ് പലപ്പോഴും തെറ്റിധരിക്കപ്പെട്ടിട്ടുള്ളതും, സ്ത്രീപക്ഷ കര്മ്മോകന്മുഖരായിട്ടുള്ളവരെല്ലാം തന്നെ മുന്വിധികളോടെ നോക്കിക്കാണുന്നതും.
നമ്മുടെ നാടിന്റെ ഉള്ളതോ, അതോ ഇല്ലാത്തതോ ആയ, അതോ ഉണ്ടെന്നു മേനിപറയുന്ന ഒരു സംസ്കാരവും, ജീവിതസാഹചര്യങ്ങളും വച്ചുകൊണ്ട്, സ്ത്രീകള്ക്ക് നമ്മള് ഉദ്ദേശിക്കുന്ന അല്ലെങ്കില് നിരന്തരം ചര്ച്ചകള്ക്കു വിധേയമാകുന്ന ''ലഹരിപദാര്ത്ഥങ്ങള്'' എന്ന വസ്തുവിനെ എളുപ്പത്തില് പ്രാപ്യമാകുന്ന ഒരു സാഹചര്യം ഇല്ലാത്തതിനാലാണ് ഈ വസ്തുക്കളെയും അവയുടെ ഉപഭോഗത്തെയും പുരുഷകേന്ദ്രീകൃതമായി ചിത്രീകരിച്ചു പോകുന്നതും.
അടുത്തകാലത്ത്‌ ഇതിനു ചില മാറ്റങ്ങള് കണ്ടുതുടങ്ങിയിരിക്കുന്നു. സ്ത്രീ പുരുഷനോടൊപ്പം എത്തപ്പെടുവാന് വേണ്ടി കഠിനമായി പരിശ്രമിക്കുമ്പോള് അവള് തനിക്കുണ്ടായിരുന്ന സ്വാഭാവികമായ സ്വത്വത്തെ പലപ്പോഴും അവഗണിക്കുകയും ചെയ്യുമ്പോള്, അവള് ഈ സ്വയം ഒരു ഉപഭോഗ വസ്തുവായി മാറുകയും, ലഹരിവസ്തുക്കളുടെ ഉപഭോക്താവ് ആയി മാറുകയും ചെയ്യുന്നു. പുരുഷനോടൊപ്പം എത്തിപ്പെട്ടപ്പോള് അവള് വളരുകയായിരുന്നുവോ അതോ തളരുകയായിരുന്നുവോ എന്നത് ചിന്തനീയമായ ഒരു വിഷയം തന്നെയാണ്.
ഇവിടെ നമ്മള് മേല്പറഞ്ഞ ''ലഹരികള്'' ഇതില് പ്രധാനപങ്ക് വഹിക്കുന്നതായി കാണാം. പ്രത്യക്ഷത്തില് കാണുന്നവയും, കാണാത്തവയുമായി ലഹരിപദാര്ഥങ്ങളെ തരംതിരിക്കുന്നത്‌ നന്നായിരിക്കും. അങ്ങനെ തരംതിരിച്ചാല് ലിംഗഭേദമെന്യേ, എല്ലാ വിഭാഗം മനുജരും ഈ ലഹരിയുടെ പരിധിയില് ഉള്പ്പെടുന്നതായി നമുക്ക് കാണാവുന്നതാണ്. ഒരുപക്ഷേ എല്ലാറ്റിന്റെയും ആധിക്യം അപകടങ്ങള് ക്ഷണിച്ചുവരുത്തുന്നവയുമാണ്. അവയുടെ സ്വഭാവംപോലെ തന്നെയായിരിക്കും അവയുടെ പ്രകൃതവും. എന്നുവച്ചാല് പ്രത്യക്ഷമായോ, പരോക്ഷമായോ അപകടങ്ങള് ക്ഷണിച്ചുവരുത്തുന്നവയായിരിക്കും ഇവയെല്ലാം തന്നെ.
പ്രത്യക്ഷത്തില് ദര്ശിക്കുന്നവയായ മദ്യം, മയക്കമരുന്ന്, സിഗരറ്റ്, പാന്മയസാല തുടങ്ങിയവയും മറ്റു അനുബന്ധ വസ്തുക്കളും ഇവയുടെ ഉപഭോഗവും താരതമ്യേന ക്ഷിപ്രകോപങ്ങള്ക്കും, അബോധമായ മനസ്സുകളാല് പ്രകടിപ്പിക്കുന്ന അപകടങ്ങള്ക്കും പ്രധാനമായി കാരണമാകുന്നു. ഈവക വസ്തുക്കള് പുരുഷനുമാത്രം കൈപ്പിടിയില് ഒതുക്കുവാന് പറ്റുന്ന ഒരു സാഹചര്യം നമ്മുടെ നാട്ടില് ഉള്ളതിനാല് പാശ്ചാത്യരാഷ്ട്രങ്ങളെ അപേക്ഷിച്ചു ഇതിന്റെ ഉപഭോഗം നമ്മുടെനാട്ടില് സ്ത്രീകളില് തുലോം കുറവായാണ് കാണപ്പെടുന്നതു. അതുകൊണ്ടുതന്നെ ഇവിടെ നടക്കുന്ന ചര്ച്ചകള് ഒരുവിഭാഗത്തെമാത്രം കേന്ദ്രീകരിച്ചുള്ളവയും ആയി മാറുന്നതും.
ഏറ്റവുംകൂടുതല് ചര്ച്ചചെയ്യപ്പെടേണ്ട വിഷയമായ പരോക്ഷലഹരി പദാര്ത്ഥങ്ങളുടെ അമിതമായ ഉപഭോഗത്തെക്കുറിച്ചുള്ള പഠനവും, അവ വരുത്തിവയ്ക്കുന്ന ദൂരവ്യാപകമായ പ്രത്യാഘാതങ്ങളും നിരന്തരം നമ്മള് അവഗണിച്ചുപോകുന്നു. അതിനു കാരണം പ്രത്യക്ഷ ലഹരിയുടെ വ്യാപാര മാഫിയയെക്കാള് വളരെ വലിയ ശൃംഗലയാണ് പരോക്ഷലഹരിയുടെ വ്യാപാരികളുടേതു. നിയമനിര്മ്മാ ണസഭകളും, ഭരണച്ചക്രങ്ങളും ഇവരുടെ കൈകളിലാണ് എത്തപ്പെട്ടിരിക്കുന്നത് , അതുകൊണ്ടുതന്നെ നിയമംകൊണ്ട് ഇവരെ നിയന്ത്രിക്കുവാന് ആര്ക്കും സാധ്യമല്ല.
ഏതാണ് പരോക്ഷലഹരി പദാര്ത്ഥങ്ങള് എന്നിവയെന്നു നമുക്ക് ഒന്ന് നോക്കാം. മൊബൈല്ഫോണ്, കമ്പ്യൂട്ടര്, ടെലിവിഷന് അങ്ങനെ നീളുന്ന ഇലക്ട്രോണിക്ക് വസ്തുക്കളോടുള്ള അമിതമായ പ്രണയം. രാഷ്ട്രീയപ്രസ്ഥാനങ്ങളോടുള്ള അമിതമായ വിധേയത്വം. ചില ആശയങ്ങളോടുള്ള അതിതീവ്രമായ ആരാധന. അധികാരങ്ങളോടുള്ള അടങ്ങാത്ത ലഹരി. മതങ്ങള് സ്വര്ണ്ണ തളികകളില് വച്ചുനീട്ടുന്ന ലഹരിനിറഞ്ഞ , പ്രബോധനങ്ങളോടും,ബിംബങ്ങളോടും, അവ ധരിക്കുവാന് പ്രേരിപ്പിക്കുന്ന മനസ്സുകള് സൃഷ്ടിക്കുന്ന അവസ്ഥയെ പുണരുന്നവരായി മാറുകയെന്ന ലഹരി . രാഷ്ട്രീയ -- ചലച്ചിത്ര മേഖലകളില് വിരാജിക്കുന്ന കപടവ്യക്തിത്വങ്ങളെ ആരാധിക്കുന്ന മനസ്സുകളുടെ ഉടമകളായി തീരുക എന്ന വിധേയത്വം. ആത്മീയ ആചാര്യരെന്നു സ്വയം പുകഴ്ത്തി കപട ഭക്തിയുടെ ഉറവിടങ്ങള് തീര്ത്ത് കൂണുകള്പോലെ മുളച്ചുപൊന്തിയ അശാന്തിയുടെ കൂടാരങ്ങളില് ജീവിതം ഹോമിക്കുവാന് വെമ്പല് കൊള്ളുന്ന മനസ്സിന്റെ ലഹരി. ഇവയൊക്കെയാണ് പ്രത്യക്ഷ ലഹരികളേക്കാള് അപകടകാരികളായി പലപ്പോഴും മാറുന്നത്.
ഏറ്റവും വിനാശകാരികള് ആയി മാറുന്നത് മേല്പ്പറഞ്ഞ ഈ ലഹരികളെ പ്രണയിക്കുന്നവരാണ്. ലോകചരിത്രമെടുത്താല് നമുക്ക് ബോധ്യമാകുന്ന ഒരുവസ്തുത ലോകമഹായുദ്ധങ്ങള്ക്കു കാരണഭൂതരായവര് മുതല് സ്വന്തം മാതാപിതാകളെ ചുട്ടുകൊല്ലുന്ന നവ അസുരന്മാര് വരെ ഈ ലഹരിയുടെ അടിമകള് ആണെന്നുള്ളതാണ്.
Thressia N John
Psychotherapist
Kayamkulam/Kollam
8547243223/0474 2797223

Tuesday, April 13, 2021

പെണ്ണാകാന്‍ ആഗ്രഹിച്ച മോഹിനി ആട്ടക്കാരന്‍.(Yukthirekha April 2021)


ഒരു കൊച്ചു പെണ്‍കുട്ടി




കല്ലുകള്‍ പെറുക്കി കളിക്കുന്നതിനി
ടയില്‍ കല്ലുകള്‍ക്ക് മുല്ലപൂവിന്റെ ഗന്ധം അനുഭവപ്പെട്ടു. അതെങ്ങനെ സംഭവിച്ചു എന്ന് കുട്ടി കല്ലുകളോട് ചോദിച്ചു. കല്ലുകള്‍ പറഞ്ഞു ഇന്നലെ ഒരു കുട്ടി ഞങ്ങളുടെ സമീപത്ത് കുറേ മുല്ല പൂക്കള്‍ കൊണ്ടുവന്നിട്ടു. ആ സുഗന്ധമാണ് ഞങ്ങള്‍ക്ക് കിട്ടിയത്.  കുറച്ചു ദിവസങ്ങള്‍ക്ക് മുമ്പ് ഞങ്ങള്‍ക്ക് ചീഞ്ഞ മുട്ടയുടെ ദുര്‍ഗ്ഗന്ധമായിരുന്നു. ആരോ ചീഞ്ഞ മുട്ടകള്‍ ഞങ്ങള്‍ക്കരുകില്‍ കൊണ്ടിട്ടിരുന്നു.  (ഈസോപ്പുകഥ)


കുറച്ച് ആഴ്ചകള്‍ക്ക് മുമ്പ് റിട്ടയേഡ് അദ്ധ്യാപകരായ നമ്പതികള്‍  എന്നെ കാണാനെത്തി.  അവര്‍ക്ക് ഒരു മകനാണുള്ളത്. കോളേജ് അദ്ധ്യാപകനായ സോമന്‍.  പക്ഷെ വിവാഹം ചെയ്യാന്‍ ആള്‍ക്ക് താല്പര്യമില്ല. എങ്ങനെയെങ്കിലും മോനെകൊണ്ട് വിവാഹം കഴിപ്പിക്കാനായാണ് നാട്ടിലെ ദേവാലയങ്ങളിലെ നേര്‍ച്ചകാഴ്ചകള്‍ക്കെല്ലാം ഒടുവില്‍ എന്നെ തേടിയെത്തിയിരിക്കുന്നത്.  വിവരവും പക്വതയുമുള്ള ഒരു കോളേജ് അദ്ധ്യാപകനെകൊണ്ട് വിവാഹം കഴിപ്പിക്കക എന്ന ഹെര്‍ക്കുലീന്‍ റ്റാസ്‌ക് ആണ് ഇവര്‍ എനിക്കായി കൊണ്ടുവന്നിരിക്കുന്നത്. പ്രായത്തോടൊപ്പം ശാരീരിക അസ്വസ്തതകള്‍ അവരെ പിടികൂടിയിരിക്കുന്നു.  തങ്ങളുടെ എല്ലാ പ്രതീക്ഷകളും അവരുടെ മകനിലാണ്.  പക്ഷെ മകന്‍ അച്ഛനമ്മമാരുടെ ആവലാതികള്‍ക്കൊന്നും ചെവി കൊടുക്കുന്നതെയില്ല. 

 

രണ്ട് 'സമുദായ'യില്‍ പെട്ടവരാണ് ഈ വൃദ്ധദമ്പതിമാര്‍. രണ്ടുപേരുടേയും വീട്ടുകാരെ എതിര്‍ത്ത് വിവാഹം ചെയ്തത്‌കൊണ്ട് ഇന്നും ബന്ധുജനങ്ങളുമായി യാതൊരു ബന്ധവുമില്ല.  അതുകൊണ്ട് തന്നെ ഒറ്റപ്പെടലിന്റേയും ഏകാന്തതയുടേയും നെമ്പരം അവര്‍ ഇപ്പോള്‍ നന്നായി അറിയുന്നുണ്ട്. പ്രത്യേകിച്ചും ഈ അമ്മ.  മനസ്സ് എത്തുന്നിടത്ത് കൈ എത്തുനില്ലാത്തതിനാല്‍ ഒരു പെണ്‍കുട്ടിയെ തന്റെ മരുമകളായി ലഭിച്ചിരുന്നുവെങ്കില്‍ എന്ന അവരുടെ ആഗ്രഹം സ്വാഭാവികം മാത്രം.  

അടുത്തവട്ടം ആ അമ്മ മകനേയും കൊണ്ടാണ് ക്ലിനിക്കിലെത്തിയത്.   ഈ വട്ടം ഞാന്‍ മകനെക്കുറിച്ച് കൂടുതല്‍ അവരോട് ചോദിച്ചു മനസ്സിലാക്കി.  വളരെ കുഞ്ഞു നാളുമുതല്‍ മാതാപിതാക്കളോടും സുഹൃത്തുക്കളോടുമെല്ലാം വളരെ അധികം സ്‌നേഹമായിരുന്നു മോന് എന്ന് പറയുമ്പോള്‍ അവരുടെ മുഖത്ത് അഭിമാനത്തിന്റെ പ്രഭ വിടര്‍ന്നു. പഠിച്ചതിനെല്ലാം ഒന്നാം സ്ഥാനം വാങ്ങികൊണ്ടു വരുമായിരുന്നു. പഠനേതര വിഷയങ്ങളിലും സ്ഥിതി അതുതന്നെയായിരുന്നു.  ഡാന്‍സ് ചെയ്യാന്‍ ഇഷ്ടമായിരുന്ന സോമനെ അവര്‍ സ്ഥലത്തെ അറിയപ്പെടുന്ന ഡാന്‍സ് ടീച്ചറിന്റെ അടുത്തയച്ച് ഡാന്‍സ് പഠിപ്പിച്ചു. സ്‌കൂള്‍ കലോത്സവങ്ങളിലും കോളേജ് ഡെകളിലുമെല്ലാം നിരവധി സമ്മാനങ്ങള്‍ അവന്‍ വാരിക്കൂട്ടി. സഹപ്രവര്‍ത്തകരുടെ ഇടയില്‍ തങ്ങളുടെ മകനെക്കുറിച്ചുള്ള കഥകള്‍ പറയാനെ അവര്‍ക്ക് സമയമുണ്ടായിരുന്നുള്ളു.  വിവാഹത്തോടെ നഷ്ടമായ ബന്ധുജനങ്ങളെക്കുറിച്ച് അവര്‍ ഓര്‍ത്തതേയില്ല.  ആരിലും അസൂയയുണ്ടാക്കുന്ന വിധം ആഹ്ലാദകരമായിരുന്നു അവരുടെ കുടുംബജീവിതം. 


പഠനം കഴിഞ്ഞ ഉടനെതന്നെ അവന് നാട്ടിലെ നല്ലൊരു കോളേജില്‍ ജോലിയും കിട്ടി. കലാസാംസ്‌കാരിക പ്രവര്‍ത്തനങ്ങളില്‍ മുഴുകിയിരുന്ന മകന് നിരവധി ആരാധകരുണ്ടായിരുന്നെങ്കിലും ആണ്‍കുട്ടികളോടായിരുന്നു അവന് കൂടുതല്‍ അടുപ്പം.  അതില്‍ മാതാപിതാക്കള്‍ക്ക് അസ്വാഭാവികത തോന്നിയിരുന്നില്ലെന്ന് മാത്രമല്ല തങ്ങളുടെ മകന്‍ പെണ്‍കുട്ടികളോട് കൂട്ടുകൂടി പേരുദോഷം വരുത്തില്ലല്ലൊ എന്ന ആശ്വാസവുമുണ്ടായിരുന്നു അവര്‍ക്ക്.


അമ്മയുടെ ഉറക്കമില്ലായ്മയ്ക്കാണ് കൗണ്‍സലിംഗ് നടത്തുന്നത് എന്ന വ്യാജേനയായിരുന്നു മകനെ കൂട്ടുവിളിച്ചത്.  പല കേസ്സുകളിലും  ഒരു സൈക്കോളജിസ്റ്റിന്  ഇങ്ങനെ അഭിനയിക്കേണ്ടതായി വരും. അഭിനയം പൊളിഞ്ഞാല്‍ വിഷയം എന്താണെന്ന് പോലും മനസ്സിലായെന്ന് വരില്ല.  ഏതായാലും ഞാന്‍ അദ്ദേഹത്തിന്റെ ഓര്‍മ്മകളുടെ ഏടുകള്‍ പതുക്കെ മറിച്ചു നോക്കാന്‍ പ്രേരിപ്പിച്ചുകെണ്ടേയിരുന്നു.  

ഓര്‍മ്മ വച്ച നാള്‍ മുതല്‍ തന്റെ മനസ്സിന്റേയും ശരീരത്തിന്റേയും ഭാഗമായി മാറിയ രാഗ താള ലയങ്ങളെക്കുറിച്ചും, നവരസങ്ങളെക്കുറിച്ചും ഒക്കെ അദ്ദേഹം സംസാരിച്ചു തുടങ്ങി. നവരസങ്ങള്‍ തന്റെ ശരീരത്തില്‍ വിരിയുമ്പോള്‍ അഭിനയമേതുമില്ലാതെ സ്വാഭാവികമായി ആ രസങ്ങളില്‍ ലയിച്ചാടുന്നതാണ് തന്റെ രീതിയെന്നും അതുകൊണ്ടാണ് തനിക്ക് ഡാന്‍സിലും പാട്ടിലുമെല്ലാം എപ്പോഴും ഒന്നാം സ്ഥാനം ലഭിച്ചിരുന്നതെന്നും അദ്ദേഹം പറയുമ്പോള്‍ ശരീരത്തില്‍ പ്രകടമായ ഭാവങ്ങള്‍ ഞാന്‍ സസൂക്ഷ്മം നിരീക്ഷിക്കുകയായിരുന്നു. നവരസങ്ങളില്‍ ഏറ്റവും ഇഷ്ടം പ്രധാനരസമായ ശൃംഗാരമാണ്. യൗവനയുക്തകളായ സ്ത്രീകള്‍ ശരീരത്തിലും മുഖത്തും വികാരങ്ങള്‍ സ്ഫുരിക്കുന്നവിധത്തില്‍ രതിക്രിയകളിലെ എല്ലാ ഭാവഭേതങ്ങളും പ്രകടമാക്കുന്ന തരത്തിലുള്ള നൃത്തരൂപങ്ങളോടായിരുന്നു നമ്മുടെ കഥാപാത്രത്തിന് താല്പര്യം. അതില്‍ ലാസ്യപ്രധാനമായ മോഹിനിയാട്ടമാണ് ഏറെ പ്രിയം.  കാമുകന് തന്നോടുള്ള അനുരാഗത്തെക്കുറിച്ച് ചിന്തിക്കുമ്പോഴുണ്ടാകുന്ന വികാരപ്രകടനങ്ങളും, കാമുകന്‍ തന്റെ കേശസ്തനാദികള്‍ ഗ്രഹിക്കുമ്പോഴുണ്ടാകുന്ന വികാരപ്രകടനങ്ങളുമെല്ലാം ചേര്‍ന്ന ശൃംഗാരചേഷ്ടകളും, അംഗചലനങ്ങളും രതിക്രീഡയിലേയ്ക്കും അതിന് ശേഷവുമുള്ള ഒരു സ്‌ത്രൈണകഥാപാത്രത്തിന്റെ ഓരോ ഭാവങ്ങളും തന്റെ ഡാന്‍സില്‍ സന്നിവേശിപ്പിച്ച് അരങ്ങില്‍ നിറഞ്ഞാടുമ്പോള്‍ സോമന്‍ അറിയാതെ തന്നെ സോമിയായി മാറുകയായിരുന്നു.  നിരന്തരം സ്‌ത്രൈണഭാവങ്ങള്‍ ആവാഹിച്ച് ഡാന്‍സ് ചെയ്ത സോമന് ജനനം തന്നില്‍ ഏല്പിച്ച പുരഷന്റെ രൂപം ഭാരമായി തോന്നാന്‍ തുടങ്ങിയിരുന്നു.  തനിക്ക് സ്ത്രീയായി ജീവിക്കണമെന്ന ആഗ്രഹം എങ്ങനെ അച്ഛനമ്മമാരെ പറഞ്ഞു മനസ്സിലാക്കുമെന്ന ചിന്താകുഴപ്പത്തിലായിരുന്ന സോമന്‍. തനിക്ക് തന്റെ ഏറ്റവും ഇഷ്ടപ്പെട്ട boyfriend നെ വിവാഹം കഴിക്കണമെന്നും അതിന് വഴിയെന്തെന്ന് ചിന്തിക്കുന്നതിനിടയിലാണ് ഇങ്ങനെ അമ്മയുടെ കൂടേ കൗണ്‍സലിംഗിനായി വരേണ്ടി വന്നതെന്നും പറഞ്ഞപ്പോള്‍ എന്റെ ഉത്തരവാദിത്തം കൂടി എന്നെനിക്ക് മനസ്സിലായി.  പ്രകൃതി പുരഷനായി ജനിപ്പിച്ചുവെങ്കിലും നിരന്തരം സ്‌ത്രൈണ കഥാപാത്രങ്ങളെ അവതരിപ്പിക്കുന്ന ചില കോമഡിഷോകളിലെ കഥാപാത്രങ്ങളിലും ഇത്തരം ഭാവപകര്‍ച്ച മുമ്പ് കണ്ടിട്ടുണ്ട്.  സോമന്റെ കാര്യത്തില്‍ മാതാവിന്റെ ആവശ്യമെന്തെന്നും അതിനനുസരിച്ച് സ്വഭാവരൂപീകരണം സാധ്യമാക്കാമോ എന്നൊക്കെയുള്ള സാമാന്യ രീതിയിലുള്ള ചോദ്യങ്ങള്‍ പോലും തികച്ചും അപ്രസക്തമാണ്.  


ഇവിടെ ഒരേയൊരു വഴി ആ വൃദ്ധദമ്പതികളെ സാവധാനം പറഞ്ഞു മനസ്സിലാക്കുകമാത്രമാണ്.  പെട്ടെന്നുള്ള ഇത്തരം ഒരു വെളിപ്പെടുത്തല്‍ ചിലപ്പോള്‍ അവരുടെ മാനസീകനില തകരാറിലാക്കിയേക്കാം. മനുഷ്യനിലെ അബോധതലങ്ങളില്‍ നിലകൊള്ളുന്ന സ്ത്രീയിലെ പുരുഷ(Anima) ഭാഗത്തെപ്പറ്റിയും, പുരുഷനിലെ സ്‌ത്രൈണ(Animus) ഭാഗത്തെപ്പറ്റിയും, ഇതെല്ലാം നിയന്ത്രിക്കുന്ന ഈസ്ട്രജന്‍, ടെസ്റ്റ്സ്സ്‌ട്രോണ്‍ എന്നീ ഹോര്‍മോണുകളെപ്പറ്റിയുമെല്ലാം വിശദമായി സംസാരിച്ചു. നിരവധി സെഷനുകള്‍ക്കൊടുവില്‍ യാഥാര്‍ത്ഥ്യങ്ങള്‍ അംഗീകരിക്കുന്ന തരത്തില്‍ അവരുടെ ചിന്താഗതിയില്‍ മാറ്റമുണ്ടായി. തന്നെ ഒരിക്കലും തന്റെ മാതാപിതാക്കള്‍ അംഗീകരിക്കില്ല എന്ന് കരുതിയിരുന്ന സോമന് തന്റെ പ്രിയപ്പെട്ട അച്ഛനും അമ്മയും മോന്റെ ഇഷ്ടംപോലെ ആകട്ടെ എന്ന തീരുമാനം കുറച്ചൊന്നുമല്ല സന്തോഷിപ്പിച്ചത്. 


Thressia N John

Counselling Psychologist
Sahaya's Therapeutic Counselling Centre,
Kayamkulam/ Kollam

8547243223, 0474 2797223 

Thursday, April 1, 2021

മനുഷ്യനിലെ പ്രകൃതി ( Biophilia )




മനുഷ്യനിലെ പ്രകൃതി ( Biophilia)


കൃഷിതോട്ടം, അടുക്കളത്തോട്ടം, പൂന്തോട്ടം, പൂക്കളും പച്ചക്കറികളും, എന്റെ തോട്ടം, വാഴത്തോട്ടം, മുറ്റത്തെ കൃഷി, പ്രകൃതിയുടെ കൂട്ടുകാര്‍ തുടങ്ങി നിരവധി കൃഷിയുമായി ബന്ധപ്പെട്ട ഗ്രൂപ്പുകളും മൃഗസ്‌നേഹികളുടെ ഗ്രൂപ്പുകളും സോഷ്യല്‍ നെറ്റ് വര്‍ക്കിംഗ് സൈറ്റുകളില്‍ സജീവമാണിന്ന്.

കോവിഡിന്റെ ഭീഷണി തുടങ്ങിയിട്ട് ഒരു വര്‍ഷം കഴിഞ്ഞിട്ടും കൂടുന്നതല്ലാതെ കുറയുന്ന ലക്ഷണമൊന്നും കാണുന്നില്ലാത്തതിനാലാകാം നമ്മില്‍ പലരുടേയും നേരംപോക്കുകളുടെ മാര്‍ഗ്ഗം ഇപ്പോള്‍ ചെന്നെത്തി നില്‍ക്കുന്നത് ഇത്തരം തോട്ടങ്ങളിലാണ്.  എവിടെ ചെടികള്‍ നടും, മണ്ണ് എങ്ങനെ കണ്ടെത്തും എന്നെല്ലാമാണിപ്പോള്‍ നഗരവാസികളുടെ ചിന്ത. മുമ്പ് റിക്രിയേഷന് വേണ്ടി അവലംബിച്ചിരുന്ന പലതിന്റേയും സ്ഥാനം ഇന്ന് ചെടികളും പൂക്കളും വിത്തുകളും, വളര്‍ത്തുമൃഗങ്ങളും ഏറ്റെടുത്തു.  ഇത് എത്രത്തോളം മനുഷ്യന്റെ മാനസീക-ശാരീരിക ആരോഗ്യത്തെ സ്വാധീനിക്കുന്നുണ്ടെന്നത് ചിന്തനീയമാണ്.  

Eric Fromm എന്ന അമേരിക്കന്‍ സൈക്കോ അനലിസ്റ്റ് ആണ് ആദ്യമായി മനുഷ്യനും പ്രകൃതിയും തമ്മിലുള്ള ബന്ധത്തെക്കുറിക്കുന്ന Biophilia യെ ക്കുറിച്ച് അദ്ദേഹത്തിന്റെ പുസ്തകമായ The anatomy of Human Destructiveness (1973)-ല്‍ പ്രതിപാദിച്ചത്. 

അനുഭവങ്ങള്‍ക്കൊണ്ടും പരീക്ഷണ നിരീക്ഷണങ്ങള്‍കൊണ്ടും മനുഷ്യനും പ്രകൃതിയിലെ മറ്റു ജീവിജാലങ്ങളും തമ്മിലുള്ള പൊക്കിള്‍ കൊടി ബന്ധത്തെക്കുറിച്ച് പിന്നീട് പല പഠനങ്ങളും നടത്തിയിട്ടുണ്ട്. പ്രകൃതിയുടെ മനോഹാരിത, നിറവൈവിധ്യങ്ങള്‍, ജീവന്റെ തുടിപ്പുകള്‍ എല്ലാം എത്ര വലീയ നഗരവാസിക്കും ഇഷ്ടമുള്ള കാര്യമാണ്.  ഏറെ ഉയരമുള്ള ബുര്‍ജ് ഖലീഫ പോലുള്ള മണിമാളികകളില്‍ താമസിക്കുന്നവരും തങ്ങളുടെ വീടും, ഓഫീസ് റൂമും അലങ്കരിക്കാന്‍ പൂച്ചെടികളെയും അലങ്കാരചെടികളേയും ആശ്രയിക്കുന്നത് ഒരു സാങ്കേതികവിദ്യക്കും മനുഷ്യന്റെ പ്രകൃതിയുമായുള്ള പൊക്കിള്‍ക്കൊടി ബന്ധത്തെ തടുക്കാനാകില്ല എന്നതിന്റെ തെളിവാണ്.

 

വൃത്തിയുള്ള വീടും, ഓഫീസും, കാറും എല്ലാ മായി പ്രകൃതിയോട് കലഹിച്ചു കഴിയുന്ന മനുഷ്യരില്‍  മാനസീക-ശാരീര അസുഖങ്ങള്‍  അതിഥികളായെത്തുന്നു എന്നത് അംഗീകരിച്ചെ മതിയാവൂ.   പ്രകൃതിയെതന്നെ പേടിക്കുന്ന (Biophobia) അവസ്ഥയും സംജാതമായേക്കാം.  വൃക്ഷങ്ങളേയും, ജീവികളേയും, പറവകളേയും കാറ്റിനേയും മഴയേയും ഇടിമിന്നലിനേയുമെല്ലാം അമിതമായ ഭയക്കുന്ന ഒരു മനുഷ്യന് ജീവിതം എത്ര ദുഃസ്സഹമായിരിക്കും എന്ന് ഊഹീക്കാവുന്നതേയുള്ളും. ഓരോ സൈക്കോതെറാപ്പി സെന്ററുകളിലും ഇത്തരം ഭയവുമായെത്തുന്നവരുടെ എണ്ണം വളരെ കൂടുതലാണ്. 

പ്രകൃതിയോടുള്ള ജൈവബന്ധങ്ങള്‍ അറ്റുപോകുമ്പോള്‍ മനുഷ്യന് പ്രകൃതിയെ സംരക്ഷിക്കേണ്ട കടമയും അറ്റുപേകും.  പിന്നെ പരിസ്ഥിതി നാശം വരുത്താനുള്ള മനസ്സ് തേടി നമ്മള്‍ അലയേണ്ടതില്ല. 

പ്രകൃതിയുമായുള്ള സഹവാസം മാനസീക-ശാരീരിക ആരോഗ്യത്തിന് ഏറ്റവും നല്ല ഔഷധമാണെന്ന തിരിച്ചറിവ് ആണോ നമ്മുടെ സൈബര്‍ കൃഷി കൂട്ടായ്മകളുടെ രഹസ്യമെന്നറിയില്ല.  പക്ഷെ ചുരുങ്ങിയത് രണ്ട് മണിക്കൂറെങ്കിലും ഈ ഭൂമിയിലെ നമ്മുടെ സഹജീവജാലങ്ങളോടൊപ്പം കഴിയുന്നത് മനുഷ്യനിലെ പരിസ്ഥിതി സന്തുലിതാവസ്ഥ നിലനിര്‍ത്താന്‍ ഏറ്റവും ഉത്തമമാണെന്ന് പല പഠനങ്ങളും സൂചിപ്പിക്കുന്നു. 


ഈ സാങ്കേതികയുഗത്തില്‍ തന്നിലെ ആന്തരീകവും ബാഹ്യവുമായ പ്രകൃതിയെ സ്‌നേഹിക്കാന്‍ കഴിയാത്ത മനുഷ്യര്‍ സ്വയം അന്യവത്ക്കരിക്കപ്പെടുകയും, സ്വന്തം ജനിതികത്തില്‍ നിന്നും വിച്ഛേദിക്കപ്പെടുകയുമാണ് ചെയ്യുന്നത്. സര്‍ഗ്ഗവൈഭവത്തെ പരിപോഷിപ്പിക്കാനും, മാനസീകപിരിമുറുക്കം കുറക്കാനും, ചിന്താശക്തിയെ പരിപോഷിപ്പിക്കാനുമെല്ലാം പച്ചപ്പും, പൂക്കളും, തെളിഞ്ഞ അന്തരീക്ഷവും പക്ഷിമൃഗാതികളും എല്ലാം വളരെയധികം സഹായകരമാണ്.  അമേരിക്കയിലെ അമീഷ് എന്നറിയപ്പെടുന്ന ഒരു കൂട്ടം ജനങ്ങള്‍ ഇന്നും ആധുനികതയുടെ യാതൊരു ഉത്പന്നങ്ങളും ഉപയോഗിക്കാതെ പ്രകൃതിദത്തമായ സാഹചര്യത്തില്‍ ജീവിക്കുന്നവരാണ്.  അവരുടെ ഇടയില്‍ മാനസീക-ശാരീരക ആരോഗ്യപ്രശ്‌നങ്ങള്‍ തുലോം കുറവാണ്. ഇതിനര്‍ത്ഥം നമ്മള്‍ എത്രമാത്രം പ്രകൃതിയില്‍ നിന്നും വിട്ടു നില്ക്കുന്നുവോ അത്രമാത്രം രോഗികളാകും എന്നാണ്.  അമീഷുകളെപോലെ നമുക്കാകാന്‍ കഴിഞ്ഞില്ലെങ്കിലും സാങ്കേതികവിദ്യയുടെ ഈ യുഗത്തില്‍ നമ്മുടെ മാനസീകവും ശാരീരികവുമായ 'പ്രകൃതി' യെ നഷ്ടപ്പെടാതെ എങ്ങനെ ജീവിക്കാം എന്ന് ചിന്തിക്കേണ്ടിയിരിക്കുന്നു.  സ്വയം നട്ടുവളര്‍ത്തിയ ഒരു ചെടിയില്‍ ഒരു പൂവ് വിരിയുമ്പോള്‍ നമ്മള്‍ വളരെയധികം സന്തോഷിക്കും. ആ സന്തോഷം നമ്മുടെ സഹജീവികളിലേയ്ക്ക് പടരുക തന്നെ ചെയ്യും. നമുക്ക് കൂടുതല്‍ കൂടുതല്‍ ഊര്‍ജ്ജ്വസ്വലരായി പച്ചക്കറിതേട്ടങ്ങളും പൂന്തോട്ടങ്ങളും വളര്‍ത്താം. അങ്ങനെ നന്മ നിറഞ്ഞ, സന്തോഷം നിറഞ്ഞ മനസ്സുകളുണ്ടാകട്ടെ നമുക്കും നമ്മുടെ ചുറ്റുമുള്ളവര്‍ക്കും.   



Thressia N John

Counselling Psychologist
Sahaya's Therapeutic Counselling Centre,
Kayamkulam/ Kollam

8547243223, 0474 2797223